Na początek prawdziwy według mnie mega hit, jakim jest Dexter. Jeśli ktoś nie oglądał, to krótkie wprowadzenie. Serial opowiada o seryjnym mordercy, który uzależniony jest od zabijania ludzi, tak jak inni od papierosów, kawy czy trawki, tak Dexter jest uzależniony od zabijania. Ale żeby było zabawniej, tytułowy bohater pracuje w lokalnej policji i zajmuje się badaniami śladów krwi, na miejscach przestępstw. Z żonką, zaczęliśmy Dextera od trzeciego sezonu, żeby w ekspresowym trybie (około 2 tygodni) obejrzeć sezon pierwszy, drugi i czwarty, który na chwilę obecną jest ostatnim. A ostatni odcinek czwartego sezonu jest wprost genialny. Co mnie w Dexterze urzekło? Niesamowita fabuła, zwroty akcji, teksty i przemyślenia głównego bohatera, świetna gra aktorów, bardzo mocno polecam ten serial. Z tego co wyczytałem na amerykańskich stronkach, to w tym roku piąty sezon będzie, doczekać się nie mogę.

Kolejnym, który ostatnio zrobił na mnie duże wrażenie to Flash Forward. Nowa amerykańska produkcja, która troche mi kultowych już Lostów przypomina. Zawiłość akcji, pomieszanie czasu teraźniejszego z przyszłością i przeszłością, miks różnych bohaterów i zagadka, która póki co jest kompletnie zagmatwana i nierozwiązana, zachęcają do oglądania kolejnych odcinków. Po krótce o fabule. W pewnym momencie, w roku 2009, na całym świecie na ponad dwie minuty wszyscy ludzie tracą przytomność. Ogrom zniszczenia świata, podczas tej utraty świadomości jest ogromny. Chaos jaki panuje, ilość zabitych itp, daje do myślenia. Jednak, jak się okazuje pod koniec pierwszego sezonu, nie wszyscy ludzie na świecie stracili wtedy przytomność. Zagdka zaczyna się gmatwać coraz bardziej, i jednocześnie mnie jako widza, serial zaczyna wciągać coraz mocniej.

Chciałem kilka słów też o kultowym Housie napisać, gdyż wydaje mi się że kolejny (6 sezon) robiony jest z przymusu. Żałuje, że seria nie zakończyła się na 5 sezonie, i na tym że Greg trafił do psychiatryka. To byłoby bardzo smutne, ale jakże prawdziwe zakończenie kariery genialnego pana doktora. Szósty sezon oglądam, chociaż nie bawi mnie już tak jak poprzednie. Wydaje mi się, że Gregory House nie jest już mnie w stanie niczym nowym zaskoczyć. Jego cięte riposty coprawda nie rzadko sprawiają, że śmieję się siarczyście, ale to już nie to co kiedyś. Co za dużo to nie zdrowo. Ten nowy House, który nie łyka pigułek i staje się fajnym, do pogadania facetem nie sprawia mi tyle radości co wiecznie naćpany Vicodinem stary dr.

A wiecie co jest najfajniejsze w oglądaniu nawet najnowszych amerykańskim seriali? Że można je bez najmniejszego problemu oglądać w internecie. :) Co prawda zwolennicy mega jakości HD i inni puryści video nie mają tam czego szukać, ale jeśli chce się pooglądać to polecam http://iitv.info/ lub http://seans24.pl/. I właśnie dlatego o tym tu napisałem :). Miłego odbioru.

Stojąc w korku ostatnimi czasy, kompletnie nie mając nic do zrobienia, gdyż auta w żółwim tempie przemieszczały się, brudząc karoserie śniegiem z solą, zastanawiałem się na czym najlepszy biznes można zrobić w internecie, przy minimalnym wkładzie ze strony twórcy. Tworzenie dobrej zawartości, contentu każdego portalu czy serwisu, to znaczna ilość pracy dla kilku przynajmniej osób. Zadałem sobie pytanie, czego ludzie w internecie szukają. No i czego szukają? Szukają znajomych, darmowego seksu, super okazji cenowych… ale coraz częściej ludzie w internecie szukają odpowiedzi. Portale typu question and answer (pytanie i odpowiedź) są idealnym miejscem, gdzie szary Kowalski, który potrzebuje pomocy w danej kwestii może pytanie zostawić, a ktoś kto odpowiedź zna daje naszemu Kowslkiemu odpowiedź. Kowalskiemu nie chce się siedzieć w googlach i szukać odpowiedzi wpisując konkretną frazę, grzebijąc, dłubiąc i klikając po linkach. Kowalski chce zadać pytanie i otrzymać odpowiedź, dlatego też portal tematyczny typu pytanie i odpowiedź (q&a) są idealnym do tego rozwiązaniem, a co więcej można je przy niewielkim nakładzie pracy stworzyć.

W naszym polskim interneciku, powstają już takie portale i mają się świętnie, rozwijają się, pozyskują inwestorów. Najlepszym przykładem jest zadane.pl, w którym to serwisie uczniowie i studenci mogą zadać pytanie i oczekwiać na nie odpowiedzi. Według Megapanel PBI/Gemius miesięcznie serwis ma ponad 850k realnych użytkowników. Wydaje mi się, że jest to pierwszorzędny wynik. Dzięki temu, że serwis jest łatwy w obsłudze i daje użytkownikom łatwość w dostepie do informacji które ich interesują, staje się niekwestionowanym liderem kategorii edukacja. Oczywiście zostało to zauważone przez wytrawnych internetowych inwestorów i już teraz zadane.pl znalazło inwestora w postaci transmisjeonline.pl (właściciela GoldenLine). To nie dziwi, gdyż potencjał takiego serwisu jest ogromny.

Ale nie tylko zadaniami człowiek żyje. Serwis dla programistów typu q&a o wdzięcznej nazwie 9fingers.pl zyskuje coraz większą popularność wśród wszelkiego rodzaju programistów i informatyków. Genialny, prosty pomysł, który daje właścicielom serwisu potencjał w ilości użytkowników, ale także buduje baze wiedzy takiego serwisu, która z czasem może stać się gigantycznym źródłem informacji dostępnym dla ogółu.

A czym są spryciarze.pl, jak nie serwisem dającym odpowiedzi na różne, nie rzadko dziwne pytania? Sukces tego serwisu jest niepodważalny. Na rynku radzą sobie świetnie, mają plany wejścia do innych krajów, rozwijają się, mają prace, koncepcje, produkują PKB ; ).

I tak stojąc w tym korku wymyśliłem sobie, a może by zrobić serwis typu q&a o tytule: Od laika do geek’a? Nikt nie jest specjalistą w każdej dziedzinie, ale wiele osób chciałoby stać się specjalistami w jakiejś tam dziedzinie, w szydełkowaniu, w łowieniu pod lodem czy prowadzeniu samochodu rajdowego. Laik zadałby pytanie na stronie, a geek odpowiedziałby stając się jednocześnie mentorem. Oczywiście mentorzy czyli specjaliści w danej dziedzinie zdobywaliby punkty, byliby też oceniani przez laików. A najelpsi specjaliści otrzymywaliby co kwartał nagrody ode mnie, jako właściciela serwisu. Ma sens? Według mnie ma. Dlaczego tego nie zrobie? Nie wiem, bo mi sie nie chce, mam za dużo innych zajęć… Czy trudno byłoby takie coś postawić online? Wydaje mi się, że nie. Na darmowym skrypcie możnaby próbować (jakaś joomla, czy drupal, z dodatkami). Potencjał? Jeśli pomysł by chwycił, to potencjał według mnie jest ogromny, gdyż kategorii życia w których Kowalski chciałby być specjalistą jest pewnie pierdyliard, bo i gotowania można się uczyć w ten sposób. A jakby się bardzo na takim projekcie skupić to i z UE (POIG 8.1) możnaby jakieś dofinansowanie w marcu można złapać, podciągając to pod e-learning…  

Wydaje mi się, że wielu polskich internautów znalazło już swoich starych znajomych z klasy. Ci co chcieli znaleźć darmowy seks też znaleźli, dlatego też (moim zdaniem) następnym krokiem będzie poszukiwanie informacji, które są potrzebne na codzień, w zwykłym życiu. Dotychczas dawały to różne fora internetowe, ale żeby odszukać konkretną odpowiedź na zadane pytanie na tematycznym forum, nieraz trzeba przeczytać kilkanaście bzdurnych postów, żeby dokopać się do konkretu. Serwisy q&a dają konkretną odpowiedź, a tego Kowalski szuka.

Zainspirowany tym, co przeczytałem na antyweb’ie postanowiłem zrobić małe zestawienie tego, ile serwisy internetowe, strony, portale, blogi mogą zarobić na reklamach AdTaily. Już od jakiegoś czasu chciałem takie zestawienie zrobić, a wpis Pana Grzegorza, pchnął mnie, aby w końcu coś zrobić. Ogromna liczba ludzi, którzy rozpoczynają swoją przygodę z Internetem od tej drugiej strony, czyli zaczynają produkować a nie tylko konsumować marzę o wielkich pieniądzach, gdyż w tym naszym XXI wieku to właśnie Internet, dla wielu stał się synonimem amerykańskiego snu. Wielkie pieniądze, które drzemią w sieci są praktycznie dla każdego na wyciągnięcie ręki, a pieniądze te pochodzą przede wszystkim z powierzchni reklamowych sprzedawanych na oglądanych stronach, przez ich właścicieli. Chyba najszybciej rosnącym w polskim necie systemem sprzedaży reklam jest właśnie AdTaily. Łatwość obsługi, nie nachalne bandery reklamowe, a przede wszystkim możliwość ustalenia ceny za banner przez właściciela sprawia, że praktycznie każdy może mały widget na swojej stronie wrzucić i… i zarabiać.

Postanowiłem zestawić kilkanaście serwisów, na których są widgety AdTaily. Podzieliłem na konkretne kategorie, zestawiając ilość boxów na danej stronie z ceną za jeden dzień, wyliczając przy tym ile miesięcznie z AdTaily dostanie właściciel.

Wnioski? Hm, wniosek jest taki, że jak się dobrze pisze i ma wiernych czytelników (antyweb), albo ma się dobry pomysł na podobnie tematycznie blogi (grupa blomedia) to na samym AdTaily można całkiem nieźle zarobić. Przedstawiłem 25 sitów, gdzie ceny jak widzicie są bardzo zróżnicowane. Wniosek, który rzuca mi się w oczy, to, że blogerzy za swoje pisanie, za swoje subiektywne zdanie o świecie każą sobie płacić więcej niż inni, a to dobrze, bo trzeba się cenić ; ). W zestawieniu widać też, że posiadanie dobrego, poczytnego bloga (kominek) może się  bardzo opłacać ; ).

Ciekaw jestem opinii na temat tego zestawienia. Dodam tylko, że przy wyliczeniach uwzględniłem 30%, które bierze AdTaily jako prowizje.

Ostatnio gasiłem papierosa prawie dwa tygodnie temu. Przez ten czas miałem różne stany, od ogromnej chęci żeby zapalić, poprzez różnego rodzaju wkurwy, stany poddenerwowania aż do nad aktywności, hiper aktywności – łaziłem w kółko nabuzowany dziwną energią i nie wiedziałem co ze sobą zrobić. Ponad 10 lat palenia papierosów jednak mnie uzależniło. Co się dziwić, skoro palenie samo w sobie nadal uważam za wielką rozkosz. Jak to pisał pewien Witkacy ‘…nie zrozumie, ten kto nie spróbował…’, bo w rzeczy samej przyjemnie zapalić jest po obfitym i smacznym posiłku, jeszcze przyjemniej po rozkosznym i długim seksie, kiedy to tlący się papieros i dym z tym związany dają uczucie rozprężenia, spokoju i pewnego chwilowego oderwania od rzeczywistości. Zaiste bardzo przyjemne to wszystko, ale ponieważ w naszym kapitalistycznym świecie nie ma nic za darmo, no to za palenie trzeba bardzo dużą cenę dziś płacić. Jakby człowiek chciał tak sobie nałogow paczkę dziennie palić, to jest około 10 PLN dziennie, czyli 70 tygodniowo, a miesięcznie wychodzi około 300 PLN. W skali roku mamy ponad 3 tysiące złotych polskich. To są już całkiem przyjemne wakacje, albo jakiś komputerek nowy. O zdrowotnych aspektach nie wspominam, bo uważam to za spisek i nie wierze żeby papierosy niszczyły moje zdrowie bardziej niż np coca-cola czy wszędobylskie modyfikatory E. Dlatego też, żeby zaoszczędzić trochę grosza z małżonką, nie palimy papierosów od tygodni prawie dwóch. Jak się z tym czuję dziś?

Ano dobrze się czuję. Dziwny suchy kaszel mnie naszedł, ale mija. Myślę że to oskrzela się przyzwyczajają do braku dymu, poza tym przestało mnie boleć w łopatce, ale w zamian za to bruch boli mnie częściej i częściej też mam wzdęcie. A to wszystko dlatego, że apetyt dostałem przeogromny. Mógłbym jeść ciągle coś, mam nadzieje że dzięki temu chociaż trochę przytyje, bo zawsze chciałem być grubszy. Co do metodologii rzucania palenia, to spróbowaliśmy metody: na gumy do żucia. Wcześniej próbowałem gum nicorette, i cukierków tej samej firmy. Sprzedaż tych produktów powinna być zakazana, bo tak jak ochydne w smaku są zarówno gumy jak i cukierki, tak rzadko co. Dlatego też żuję gumy zawodowo, żeby tylko nie palić papierosów do których sentyment w ostatnich kilku dniach mi zbladł znacznie. Fajnie jest, kiedy mi palce nie śmierdzą, fajnie jak w samochodzie nie śmierdzi. Dobrze się obudzić i nie mieć w ustach smaku popielniczki, ale czasem po jedzeniu, to bym mam ochote sobie dymka puścić…

Na podstawie informacji ogólnodostępnych, chciałbym zebrać ’do kupy’ to wszystko i zastanowić się, czym ten rewolucyjny system ma być. Niestety duża część owiana jest tajemnicą, ale z tego co udało mi się wyczytać na ten temat w internecie (u źródła i na antyweb, a także w innych miejscach) to wydaje mi się całkiem ciekawą inicjatywą. Chciałbym oddzielić całą medialną, pr’owską papkę od sedna sprawy i zastanowić się jak taki system może wyglądać.

Po pierwsze na pewno będzie to serwis społecznościowy, w którym użytkownicy dostaną gwarancję, że po życia ich kres, wszystkiech ich zbiory (zdjęcia, wpisy na blogach, kontakty, filmy i inne media) będą przechowywane. Ba, wydaje się że nawet dłużej Solaris Gate chciałby przechowywać to co użytkownik stworzy, robiąc coś na kształt nieśmiertelności. Idąc dalej tropem nieśmiertelności, jeśli ten projekt przetrwa i zdobędzie użytkowników, to przy obecnym rozwoju sztucznej inteligencji, może będzie taka możliwość że nawet po naszej śmierci nasz profil na SG będzie ‘żył’, gdyż przez cały czas naszego w systemie uczestnictwa będzie się ‘uczył’ naszych zachowań, działań, poczynań…. Dość Lemowska wizja, przynacie :) Aczkolwiek inaczej tego opisać nie umiem, a wszystko to co napisałem wysnułęm na podstawie info ogólnodostępnych w internecie.

Kolejnym elementem nieśmiertelności, jest fakt że SG chce gromadzić ludzkie DNA. Prawdopodobnie za odpowiednią opłatą będziemy mogli przesłać pukiel naszych włosów, tak aby dla potomnych było przechowywane. Nie wiem w sumie po co komu w przyszłości moje DNA, ale świetny chwyt marketingowy. Wmówić ludziom żeby zostawili swoje DNA i ‘poczekali’ na moment w dziejach ludzkości, kiedy to klonowanie ludzi stanie się legalne i powszechnie dostępne, dając w ten sposób możliwość drugiego życia… Kolejna Lemowska wizja :) Może i to co piszę jest nadinterpretacją i moim subiektywnym spojrzeniem tego co czytałem na temat tego projektu, ale inaczej celu tego co Pan Tymochowicz pisze/mówi nie jestem w stanie zrozumieć.

Kolejnym i ostatnim co mnie zaintrygowało jest fakt, że SG chce gromadzić wszystkie ludzkie doświadczenia, tak aby w przyszłości inni mogli z tego korzystać. Ma sens, nieprawdaż? Taka wikipedia z doświadczeniami ludzi. Czyli jak np będę rzucał palenia (które już z resztą rzuciłem) i opisze swoje doświadczenia z tym związane, to ktoś kiedyś może o tym na SG przeczyta i będzie mu łatwiej… Ale czy nie o tym, od kiedy ludzkość pismo wynalazła nie jest napisane we wszystkich książkach świata??? Czy nie o doświadczeniach pisarze piszą, tak abyśmy mogli się uczyć na cudzych błędach i z cudzych doświadczeń, które sa do naszych podobne, wyciągać wnioski? Zgadzam się z tym, że skatalogowanie tego wszystkiego, zindeksowanie i przerobienie do przystępnej formy jest świetnym pomysłem, ale nie wydaje mi się żeby firma Infinity i cały Solaris Gate dysponowali takimi narzędziami/serwerami i technologiami, aby to było możliwe.

Podsumowując to co powyżej, z moich obserwacji wynika, że Solaris Gate będzie łączył społecznościową platformę do przechowywania wytworzonych przez użytkowników mediów (zdjęć, filmów, blogów, blipów i innych) wraz ze zbieraniem przeżyć, których użytkownicy doświadczają aby potomni mogli z nich korzystać, oferując przy tym nieśmiertelność w formie web 5.0 … A dla najwierniejszych wyznawców nowo powstającej religii (jaką zapewne chciałby P. Tymochowicz, aby Solaris Gate był) damy nieśmiertelność w formie zamrożoneo DNA… No cóż, powodzenia życzę, ale świat na takie rozwiązania chyba mentalnie jeszcze nie jest gotowy, o technicznej stronie nie wspominając.

ps. oczywiście, zgłosiłem swoją chęć uczestniczenia w testach tej nowej generacji, dzisiaj wieczorem dowiem się czy to ja jestem „The chosen one” ;)

Nie dalej jak kilka dni temu słyszałem jakąś wypowiedź amerykańskiego prezydenta, który mówił że amerykański sen wróci. Wczoraj słyszałem, że pomoc dla Haiti to nawiększa w historii ludzkości akcja niesienia pomocy. W populistycznym tonie, wracają największe (!) amerykańskie pomoce, hamburgery, samochody, domy… Nie neguje pomocy, bo Ci ludzie jej potrzebują, tam na prawde nie ma nic! Ale hipokryzja z jaką robi to USA powodują u mnie konwulsje.

Jeśli Bóg istnieje, to ostatnio miał niezłą zabawę, wywracając do góry nogami życie kilku milionów stworzonych na jego podobieństwo. Jedno z najbiedniejszych państw na świecie, gdzie bezrobocie sięga 80% (!!!), gdzie średnia długość życia to 35-45 lat, gdzie nikt się nie zastanawia czy szczepić dzieci przeciwko pneumokokom, a zajęciem codziennym jest poszukiwanie jedzenia i wody, zostało ujęte w wielkim Bożym planie, ktorego za cholere nie jestem w stanie pojąć. Kiedy wczoraj czytałem i oglądałem szczątkowe przekazy z miejsca masakry, utwierdziłem się w przekonaniu, że biednemu to zawsze wiatr w oczy. Bo jak to inaczej nazwać?

Nie jestem feministą, ale oglądając wczoraj te reklamy, zastanawiając się nad ich przekazem, dźwiękiem, osobami występującymi w tych reklamach, z ironią powiedziałem do żony – Wszystko żeście zagarnęły! Ale prawda jest chyba mniej zabawna. Pierwsza była reklama proszku do prania, w której to ze smutnej mamy, której syn unorał białą koszulkę grając z kolegami w piłkę, zmienia się w wesołą, zadowoloną mamuśkę – przekaz podprogowy, kobieto! Twoją misją i zadaniem jest zachowanie czystości w szafach swojej rodziny! Następnie z telewizora popłynęła reklama środka na uspokojenie, koleżanka koleżance poleciła – wniosek, tylko kobiety żyją w stresie, faceci mają to w dupie. Dwie reklamy produktów mlecznych, przeznaczonych dla dzieci, ale kto je dzieciom kupuje jak nie mama? Kobieto! Dbaj o swoje dzieci i kupuj im produkty mleczne! A kiedy zmęczona hałasem supermarketu będziesz stała w kolejce do kasy, na pewno dopadnie Cię ból głowy – z reklam środków przeciwbólowych wynika, że tylko kobiety cierpią na ból głowy. Blok reklamowy zakończył się najlepszym środkiem do czyszczenia podłóg, oferowanym przez kobiete, dla kogo (?) – oczywiście dla kobiet.

Tak jak wcześniej pisałem, nie jestem faministą, ale wczorajszy blok reklamowy skłonił mnie do refleksji, że kobiety są dyskryminowane, przynajmniej w reklamach.

- Czego się dziwisz ? – zapytała małżonka – przecież to przerwa reklamowa w serialu Na Wspólnej.

Od kilku tygodni nosiłem się z zamiarem założenia własnego bloga, kolejnego z resztą bo kilka już pisałem. Tamte umarły śmiercią naturalną, skończyły się pewne rozdziały życia to i kończyły się blogi, które i tak jeszcze w sieci wiszą, bo lubie sobie czasem przypomnieć  co, gdzie i kiedy robiłem. Tu postaram się pisać o mojej codziennosci, o tym co widzę, słyszę, czytam i odczuwam. Kompletnie subiektywny odbiór rzeczywistości przeze mnie.

Na codzień zajmuję się tym za co mi płacą, chociaż nie jest to szczyt moich marzeń to płacą mi całkiem nieźle i dlatego przede wszystkim to robię. Jednak w przełożeniu na moje zaineresowania, zamiłowania i chęci to co robię ma się nijak do tego co chciałbym robić. Na codzień poza miejscem pracy można mnie znaleźć w domu, gdzie razem z przyszłą żoną wychowujemy dwóch fantastycznych synów. To właśnie tam na codzień szukam spokoju, ale też realizacji w charakterze ojca i męża. Na codzień ‘skanuje’ internet w poszukiwaniu informacji, które mnie interesują. Głównie z zakresu szeroko pojętego internetu, nowych technologii, ciekawych stron i projektów internetowych, pomysłów na internetowe biznesy, ale także ciekawostek ze świata. Na codzien jestem sobą, chociaż przekraczając próg miejsca mojej pracy zakładam pewną maskę, bez której tutaj miejsca by dla mnie nie było.